نكرده باشد . امروز نيز پس از چهارده قرن و در آغاز پانزدهمين قرن بعثت ، بشر شاهد وسعت تدريجى و قوّت و قدرت روزافزون آن است . تاريخ و آمار نشان مىدهد كه اين آيين پاك قرن به قرن پيشتر رفته و بر عدد پيروان خويش افزوده است و اين پيشرفتْ تدريجى و طبيعى بوده است ، و اگر سرزمينى را مانند اندلس به زور از زير سايهء پرچم مقدس و پر جلالش بيرون برده‌اند ، سرزمينهاى بزرگتر و پرجمعيت ترى مانند اندونزى و چين و غيره به طوع و رغبت ، افتخار پيروىاش را پذيرفته‌اند . قرآن كريم خاصيت رشد و نمو جنبش اسلامى را چنين توصيف مىكند : « . . . و مَثَل آنها در انجيل مَثَل زراعتى است كه اول فقط سبزهء نازكى از آن از زمين برمىدمد ، پس خداوند او را نيرومند مىسازد ، آنگاه ستبر مىگردد ، پس روى تنهء خويش مىايستد ، رشد و نمو سريع و سبزى و خرّمى اين زراعت موجب شگفتى همهء كشاورزان مىشود ، تا خداوند كافران و بدخواهان را به خشم آرد . » « 1 » موج اسلامى در طول تاريخ چهارده قرنى خود با امواج مخالف سهمگين نژادى ، مذهبى ، سياسى و فرهنگى روبرو شده است . بگذريم از سدها و ديوارهايى كه مردم لجوج و متعصب و جاهل عرب صدر اسلام در جلو اين موج مقدس كشيدند و يكى پس از ديگرى درهم شكست . تاريخ اسلام ، مخصوصاً در دويست سالهء اول پر است از امواج مخالف مذهبى ، نژادى و سياسى كه هيچ كدام تاب مقاومت نياورده ، نيست و نابود شده‌اند و اكنون جز نامى از آنها در تاريخ نيست و تنها در اين قرن ، استعمارگران غربى - كه به هر ريسمان پوسيده‌اى عليه اسلام دست مىيازند - در صدد بهره بردارى از آنها افتاده‌اند . از آنها بالاتر ، نهضتها و موجهاى فكرى و فلسفى و علمى و بالأخره فرهنگى اين چهارده قرن است . نهضتهاى فرهنگى با كسى و چيزى سر عناد ندارند ، اما هر

--> ( 1 ) « . . . وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ » . فتح / 29 .